Zondag 11juni was het dan zover,
de wedstrijd waar ik vanaf april echt gericht op getraind had.

Om precies 4 uur ging het start signaal, wat een hell het gaat nu echt beginnen 10km lang pijn lijden en maar blijven gaan. Niemand die mij eraf zal krijgen. met die gedachten ging ik de wedstrijd in, Helaas kregen ze het uiteindelijk toch wel voor elkaar.

Na een perfecte start, Lag namelijk 2e 5 a 10 meter achter Petar Stoychev DE Bulgaar , 36 jaar en 1 van de oudste uit het peloton, maar nog steeds zo sterk., Ik keek achterom en zag 1 grote witte schuim massa niks handen of hoofden alleen maar schuim, Er zat niks anders op dan door te zwemmen, als ik namelijk rustiger zou zwemmen zou ik worden overzwommen etc.. dus ben ik door gezwommen na 1km kwam er eindelijk een chinees die mijn koppositie overnemen en het gat naar Petar dicht probeerde te zwemmen,

De gehele wedstrijd bleef het een Chaos het ene moment lag ik 5e het andere moment 20e het was te merken dat er veel op het spel stond. Er werd veel geslagen, geschopt brilletjes getrokken etc. het was aan het begin niet leuk om tussen te liggen. Later werd het beter, de mensen realiseerde zich denk ik ook eindelijk dat er 10km te zwemmen was.
Uiteindelijk ben ik de groep verloren in het laatste rondje op ongeveer 1km voor de finish.
En ben uiteindelijk als 32e gefinisht, op 2 Minuten van de 1e plaats oud Olympisch kampioen Ousamma Melloulli

Fysiek zal ik dus nog wel wat sterker moeten worden, Maar toch al een hele grote verbetering vergeleken met Eilat, en daar ben ik blij mee.

Wat ervaring betreft naar wat ik te horen heb gekregen hebben de meeste jongens uit het peloton meer dan 20 internationale 10km gezwommen dus heb ik nog heel wat 10km te goed, mijn weg zal zich gaan verleggen naar Rio,

Road to Rio starts now!!!